[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 174 تا 176 ] إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلَ اللَّه مِنَ الْكِتابِ وَيَشْتَرُونَ بِه ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ ما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ وَلا يُكَلِّمُهُمُ اللَّه يَوْمَ الْقِيامَةِ وَلا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 174 ) أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى وَالْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ ( 175 ) ذلِكَ بِأَنَّ اللَّه نَزَّلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِي الْكِتابِ لَفِي شِقاقٍ بَعِيدٍ ( 176 ) معنى لغات : « شِقاقٍ » - دشمنى و دو دستگى بر خلاف يكديگر . شأن نزول : مفسّرين نوشته‌اند : يهود مثل كعب بن اشرف و مالك بن ضيف و حيى بن اخطب و ياسر برادر او براى اينكه از جاه و مقام خود محروم نشوند صفات پيغمبر را كه در تورات ديده بودند انكار كردند اين آيات براى نشان دادن فكر و عمل و عاقبت آنها نازل شد . ترجمه : 174 كسانى كه ميپوشند آن را كه خدا بكتاب خود فرستاده است و آن حقايق را ببهاى اندك ميفروشند جز آتشى از آن به شكم نمىكنند و برستاخيز رحمت حقّ نيابند و خدا از پليدى پاكشان نكند و آزارى دردناك دارند . 175 اين گونه مردمند كه هدايت را بگمراهى فروخته‌اند و آمرزش را بآزار . پس چگونه شكيباى ماندن به آتش باشند با اينكه خداوند كتاب آسمانى استوار و بحقّ فرستاد ؟ پس البتّه آنها